
Σε όλη την διαδρομή μοιράστηκαν χιλιάδες προκηρύξεις για το θέμα, καθώς και πετάχτηκαν φέιγ βολάν. Τόσο απλό. Χιλιάδες Αθηναίοι άκουσαν επιτέλους ότι υπάρχει και άλλη μία άποψη. Αυτή που θεωρεί την ζωή και την ομαλή πνευματική πορεία των μικρών παιδιών, πιο σημαντική από τα «ανθρώπινα δικαιώματα» κάποιων σκουπιδιων. Δεν το κάνουμε όμως θέμα. Δεν ήταν παρά η αρχή. Σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλες τέτοιες ημέρες. Γιατί είδαμε ότι είναι στο χέρι μας να το κάνουμε.
Άρα πιο σημαντική όμως ήταν η σημερινή ημέρα για εμάς. Γιατί ζήσαμε έστω και για λίγο Ελεύθεροι, μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Μακριά από τους περιορισμούς της καθημερινότητας, κινηθήκαμε σπάζοντας τα όρια του πολιτικά ορθού και δημιουργώντας μια νησίδα ελεύθερης έκφρασης, με βάση τις δικές μας προτεραιότητες. Δίχως κανένα συγκεκριμένο «στόχο». Μόνο και μόνο γιατί αυτό πιστέψαμε ότι έπρεπε να κάνουμε. Το ζήτημα της «παιδεραστίας» μπορεί να μην είναι... επίκαιρο. Να μην είναι επίκαιρο για όλους αυτούς οι οποίοι διαμορφώνουν την επικαιρότητα με βάση τις δικές τους οπτικές. Για εμάς όμως, είναι πάντα. Γιατί τα παιδιά, είναι το μέλλον μας. Και αυτό παλεύουμε να εξασφαλίσουμε.