Το προσεχές Σάββατο μια μεγάλη μπάντα από τη Γερμανία πρόκειται να επισκεφτεί τη χώρα μας για μια συναυλία στο ελληνικό Skinhouse. Οι Sleipnir δε χρειάζονται συστάσεις για όσους ασχολούνται με την εθνικιστική μουσική σκηνή, παρ' όλα αυτά ας παραθέσουμε ένα σύντομο βιογραφικό για όσους δε γνωρίζουν σχετικά. Οι Sleipnir σχηματίστηκαν το 1991 στο Gütersloh της Γερμανίας από τον τραγουδιστή της μπάντας Marco. Με έδρα τους έως και σήμερα την ευρύτερη περιοχή της Βεστφαλίας, το 4μελές συγκρότημα έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα, με πολλές κυκλοφορίες, συμμετοχές σε compilation cd's και δεκάδες ζωντανές εμφανίσεις. Διατηρώντας επίσης πολύ καλές σχέσεις και επαφές με το γερμανικό εθνικιστικό κόμμα ΝPD, σε φεστιβάλ του οποίου έχουν συμμετάσχει αρκετές φορές, αλλά και με τους Γερμανούς Αυτόνομους (Free Nationalists), οι Sleipnir ασκούν μέχρι και σήμερα έντονη επιρροή στο γερμανικό εθνικιστικό κίνημα και όχι μόνο, μεταφέροντας εκτός των άλλων μέσα από ένα άρτιο σύγχρονο ροκ ήχο τις ανησυχίες χιλιάδων συμπατριωτών τους και λευκών στον κόσμο.Η δισκογραφική τους δραστηριότητα ξεκινά το 1996 με τα "Mein Bester Kamerad" και "Kriegsverbrechen", παρά το ότι είχαν ήδη και κάποια άλλα κομμάτια στην άκρη, τα οποία και κυκλοφόρησαν το 2000 με τίτλο "Das Demo & Bonus". Έκτοτε αποδείχτηκαν ιδιαίτερα παραγωγικοί από κάθε άποψη, κυκλοφορώντας αρχικά το 2002 τα "Ein Teil von mir" και "Wunderbare Jahre", albums που σηματοδότησαν και τον μετέπειτα ήχο τους. Ο πρώτος από τους δύο υπήρξε κατά βάση ένας ακουστικός δίσκος, από αυτούς στους οποίους μας συνήθισαν οι Γερμανοί στη συνέχεια, με πανέμορφες μπαλάντες όπως το ομώνυμο, "Verrat", "Rudolf Hess", "Errinerung", "Ηeimat", όπως και το συγκλονιστικό "Vater Odin", εκ των καλύτερων συνθέσεων που έγραψαν ποτέ. To "Wunderbahre Jahre" υπήρξε μια πολύ καλή δουλειά επίσης, με τα πολύ δυναμικά "Bombe", "Wir sind bereit", "Alkoholiker", "Die Zeiten andern sich" και "Tanz der Teufel" να ξεχωρίζουν.Ένα χρόνο μετά έρχονται τα "Mein Westfallen" και "Μein Weg", δύο επίσης ακουστικές κυκλοφορίες, με mid tempo μπαλάντες, όπου κυριαρχεί ο συνδυασμός πλήκτρων και ακουστικής κιθάρας, με την πολύ καλή ερμηνεία του Marco να ξεχωρίζει. Κομμάτια όπως "Autonom", "Der Nationale Widerstand", "Zeit zu gehen", και "Eure Freiheit" έρχονται να προστεθούν στο ήδη πλούσιο βιογραφικό τους και σιγά σιγά οι Sleipnir αρχίζουν να ακούγονται και έξω από τα σύνορα της χώρας τους.
Το split cd με τους Nemesis to 2004 έρχεται να επιβεβαιώσει την αποδοχή τους και στο εξωτερικό, ενώ η συμμετοχή τους στα Schulhof cd's που χρηματοδότησε το NPD για διανομή στους μαθητές των γερμανικών σχολείων καθίσταται μια εκ των μεγαλύτερων αποδείξεων της συμβολής του γκρουπ στον αγώνα των Εθνικιστών στη Γερμανία. Σε μια χώρα όπου οι απαγορεύσεις και οι απειλές κατά των μελών των Sleipnir συνεχίζονται, με αποκορύφωμα συγκεντρώσεις από αντιφασίστες στο χώρο εργασίας τους και απειλητικά τηλεφωνήματα στο οικογενειακό τους περιβάλλον, αυτό το οποίο τελικά επιτυγχάνεται είναι η συσπείρωση μέσα από την επιμονή. Το 2004 έρχεται το "Exitus... bis ganz Europa fällt" και ένα χρόνο μετά το "Das Ende", και αυτή η περίοδος είναι η πιο παραγωγική για τους Γερμανούς, με δυο κορυφαίους δίσκους σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. "Rebellion", "Im geiste frei", "Monopoly", "Guten tag", "1991 - 2001", "Gruss an die narren", "Wir rocken das system", "Das ende", "Meine welt", "Rock allianz", "Preis der freiheit", κομμάτια που κάνουν την μπάντα πασίγνωστη και την τοποθετούν δίκαια μέσα στις πιο επιδραστικές της σκηνής. Τα standards ανεβαίνουν, ο στίχος των Sleipnir όμως συνεχίζει να είναι το ίδιο ποιοτικός, χτυπώντας κατευθείαν στον στόχο. Κοινωνικός, ευρηματικός και σύγχρονος, παραμένει στη μητρική τους γλώσσα, ξυπνώντας τις κοιμισμένες από τη μεταπολεμική προπαγάνδα συνειδήσεις των συμπατριωτών τους. Τέλος, πριν δύο και ένα χρόνο αντίστοιχα κυκλοφορούν τα "Auslese" και "Alles gut für Deutschland?", τα οποία στο στυλ των "Mein Weg" και "Ein Teil von mir", με εμφανή τα σημάδια της εξέλιξης, έρχονται να κλείσουν την ως τώρα πορεία τους. Παράλληλα το γκρουπ έχει σχηματίσει ένα side project, τους Raven, οι οποίοι θα λέγαμε πως αποτελούν μια μουσική μετεξέλιξη των Sleipnir, στο ίδιο ύφος περίπου μεν, με περισσότερες όμως πειραματικές τάσεις στον ήχο τους και αυτό φαίνεται και από τις δυο πολύ καλές τους κυκλοφορίες "Waisenkind" (2007) και "Die letzte schlacht" (2009).
Αναρτήσεις
